kıyamet..
itici bir sancının öngelimi ve yinelenişlerin ardından ille de susuş çabası..
dokunuyor musun kaçtığın tutsaklıklarına benden habersiz? ben yokken gözlerin kısılıyor mu
vaktin içinde yok ve var olarak ardı sıra periyodik?
gerçek olan bir şey ne zaman gerçek olur diye düşünürdüm küçükken .. küçüklük..
gerçek her tekrarda değişir gerçeğin ta kendisi bir silüettir aslında ve bir silüete mahkum olurkenki gururun ne kadar iter seni kendine eskitme ama modern görünüşlü tebessümlerinle.
şüphe son rengini alacak ve şeker verilen çocuk masumiyeti içinde kaybolacak direnişlerin.
yankısını yankısıyla tertip edecek hayat bir humma bir duraksama
ve sarışın bir kızıllığın gölgesinde en derindekinden başlayacaksın saymaya bir bir hızlı hızlı korkak korkak pişman pişman
sonun geldi artık son değilsin bakışlarına kaldığı yerden bir sancı sızdıramayan sen sona konan bir öpücüksün
